كثير المسرتش را ليلا و نهارا از دل‌وجان كمر بسته تخم بندگيش در زمين قلوب اخلاص اسلوب مىكاشتند . از كثرت فراغ بال و بسيارى رفاه حال قرب بيست سال آن پادشاه بلند اقبال مرتكب سوارى نشدند . از آثار ابنيهء معمار همّت آن رفيع منزلت بلاد جهان سور بلدهء طهران و باروى بلدهء مشهد مقدس منور روضهء رضويه و عمارت بلند مرتبت دولتخانهء قزوين جنت قرين و مسجد ولايت تبريز و رباط زنجان . قيافهء مباركش بلند بالا و كشيده‌رو ، دستهاى مباركش دراز ، محاسن شريفش مايل به زردى . اولاد امجاد آن حضرت يازده‌نفرند : جناب كامياب سلطان محمد ميرزا خدابنده ، اسمعيل ميرزا ، سلطان مراد ميرزا كه همراه همايون پادشاه قندهار رفته در آن‌جا در سن ده سالگى وفات يافت ، سلطان سليمان ميرزا كه خادم باشى سركار فيض آثار حضرت امام همام ثامن ضامن امام على بن موسى الرضا عليه التحية و الثنا بود و به فرمان حضرت شاه اسمعيل ثانى سالك طريق ملك جاودانى گرديد ، سلطان حيدر ميرزا كه در غوغاى . . . « 1 » دار الملك بقا اختيار نمود ، سلطان مصطفى ميرزا كه حسب الفرمان پادشاه و الا مرتبت شاه اسمعيل بهرام صولت سفر آخرت پيش گرفت ، سلطان محمود ميرزا كه به حكومت بلاد شيروان رسيد . آن نيز به فرمودهء حضرت شاه اسمعيل ثانى در بارگاه قدس مربع نشين مسند كامرانى گرديد ، سلطان على ميرزا كه به حكومت گنجه و قراباغ رسيده . حضرت شاه اسمعيل خواست كه او را نيز به رفاقت برادران ديگر سالك ديار عدم گردانيده خاطر خود را فارغ سازد [ 15 الف ] و باز عرق حميتش دربارهء آن شاهزادهء معصوم به حركت درآمده آخر الامر امر نمود تا آن ميرزاى بىنظير را از نظر دور كردند ، سلطان احمد ميرزا كه آن نيز به فرمان شاه اسمعيل به ديار عدم شتافت ، زين العابدين ميرزا ،

--> ( 1 ) . جاى دو كلمه سفيد مانده است .